Qirg‘iziston Respublikasining milliy mustaqilligi 1991-yilning 30-avgustida e’lon qilingan. U tipik baland tog‘ mamlakatidir. Qirg‘iziston hududining 90% idan ko‘prog‘ini, asosan, kenglik yo‘nalishida joylashgan tog‘lar egallaydi. Tabiiy resurslari xilma-xilligi bilan ajralib turadi. Ko‘mir zaxiralari, surma, simob bilan yaxshi ta’minlangan, istiqbolli polimetall, oltin konlariga ham ega. Gidroenergiya zaxiralariga ancha boy. Aholisi 5 baravarga ko‘paymoqda va 2013-yilda 5,5 mln. kishini tashkil etdi. Aholisining 70% idan ko‘prog‘i balandligi 1500 m gacha bo‘lgan tog‘oldi tekisliklari va vodiylarda joylashgan. Chorvachiligining asosiy tarmoqlari mayin junli qo‘ychilikdir. Sanoatining asosini yoqilg‘i-energetika tarmoqlari tashkil qiladi. GES lar respublikada ishlab chiqarilayotgan elektroenergiyaning 9/10 qismini bermoqda. Relyefining tog‘lilik xarakteri tufayli Qirg‘izistonda temiryo‘l transporti yaxshi rivojlanmagan.