Aristotelning "Poetika" asarida tragediya dramatik san’atning yuksak turi sifatida ta’riflanadi, unda inson ruhiyatini tozalash, ya’ni "katarsis" jarayonini keltirib chiqaruvchi asar bo‘lib, unda ikki asosiy hissiyot—rahm va dahshat uyg‘otiladi. Tragediyaning oltita asosiy unsuri bor: syujet, xarakterlar, nutq, fikr, dekoratsiya va musiqiy sozlanish