Aristotelning "Poetika" asarida tragediya dramatik san’atning yuksak turi sifatida ta’riflanadi. Unda inson ruhiyatini tozalash, ya’ni "katarsis" jarayonini keltirib chiqaruvchi asar bo‘lib, unda ikki asosiy hissiyot—rahm va dahshat uyg‘otiladi