Sharq mutafakkirlarining til shakillanishiga oid qarashlari, asosan, tilni insonning ijtimoiy ehtiyojlaridan kelib chiqqan deb hisoblaydi. Abu Nasr Forobiy tilning paydo bo‘lishini insonlarning o‘zaro muloqot qilish va tushunish zarurati bilan bog‘laydi. Ibn Sino esa tilni inson tafakkuri va fikrlash jarayonining natijasi sifatida ko‘radi