O'rta Osiyoning ilk o'rta asrlar (VI-X asrlar) davrida aholi joylashuvi ko'plab turli omillar bilan belgilangan. Asosiy shaharlar aholi yig'ilgan markaziy nuqtalar bo'lib, savdo, hunarmandchilik va madaniy almashinuv markazlari sifatida e'tiborga molik bo'lgan